Veldstatus: Rood Meer informatie
Download nu onze app in de appstore of playstore

“De dag dat iedereen wist dat niet zou komen”

Dag lieve trouwe lezers,
Jullie zijn hier vast niet van op de hoogte maar de dames van het eerste vrouwenelftal spelen nog steeds bekerwedstrijden. Alleen komt daar nooit een verslag van, want ja… geen tijd… de kinderen, het gezin, de hond, je kent het wel. Maar op woensdagavond 12 december maakten wij kans op een ticket voor de achtste finale. En voor dit verslag lieve lezers, wat er normaalgesproken nooit komt, maken wij graag een uitzondering. Lees daarom snel verder (sorry voor het lange verslag, er is té veel gebeurd)!!

Het intro klonk met het welbekende opkomstlied en we stonden in de tunnel in Gendringen te wachten met ieder een leuke koter aan zijn hand waar we het veld mee op mochten lopen. Het was maar goed dat Renske, Mirjam en Moniek voor hun profvoetbalcarrière juf zijn geweest, want ze moesten wat kotertjes geruststellen. Aanvoerster Carola had net een interview gegeven aan FOX Sports dat we niet een stapje terug moesten doen om weer vooruit te kunnen komen. De lichten schenen ons tegemoet en we liepen de catacombe uit, het veld op. Fans van alle kanten juichten ons toe. Iedereen had zijn TV aanstaan om te kunnen zien wat de meiden uit Eibergen deze strijd gingen brengen.

Leuk feitje, vanavond konden we onze 100e(!) goal maken van het seizoen. De eerste die zou scoren mag deze eeuwige titel bij zich dragen. Een spannende uitdaging dus!

Het fluitsignaal klonk en daar gingen de gladiatorinnen van FC Eibergen! Vooral onze EasyJet ging voorin als een vliegtuig heen en weer. We gingen geen uitdaging uit de weg. Daarom koos onze vedette Cindy er bewust voor om nog niet te scoren. Dus kwam daar helaas de onverdiende 1-0 achterstand.

Maar het geeft niet hoe vaak ze scoren, zolang wij er maar één meer maken. En daar kwam het nostalgische 100e doelpunt: Cindy die ergens in een hoek een blauwe schim zag bewegen en deze tussen de rode shirtjes passte, in de voeten van onze Julia. Ze kreeg vleugels en passeerde zo de keepert en scoorde op sublieme koele wijze de 1-1. Wij zo blij al jonge kanaries dansten met zijn allen samen en feliciteerden haar. Julia mag zich prijzen met het 100e doelpunt!

De tweede helft waren we weer opgeladen. Nieuwe longen, nieuwe strijders. De banaantjes zaten weer in ons lichaam dus daar gingen we op onze brommer. Gassss.
Onze fans hadden de goede wedstrijd uitgekozen, want oh, wat was het spannend! We mochten ons ontzettend prijzen met twee huurlingen, Moniek ten Elshof en de welbekende Brigith Tuinte, die beiden een fantastische wedstrijd speelden.
Maar daar was toch vanuit het niets de 2-1. Door ons grandioze tikkie-tikka achterin kwam er opeens een rood duveltje uit een doosje tussen die zelfs onze nummer 1-keepert Monus niet kon stoppen.

Maar toen… paar minuten voor tijd… Wordt het 2-2, wordt het 2-2? Is het zo’n dag? Ja, het is zo’n dag. Tuinte, Tuuiinte…TUUUUIIINTEEE! Stuurde zo haar mannetje het bos in en scoorde van afstand in de rechterkruising een wéreldgoal.

Daar kwam het moment waar we het allemaal zovaak over gehad hebben, of dit ons ooit zou overkomen. Penalty’s. Voor de lezers die vaker voetbal kijken; alleen de mensen in het veld mogen de penalty’s zetten. Herinneren jullie de gouden wissel één minuut voor tijd tijdens het WK van Louis van Gaal? Nou, zo’n grandioze wissel hebben wij sinds kort ook. De laatste minuut werd onze Miss Penalty erin gezet; mevr. R. Te Hoonte. Eigenlijk hebben we maar één iemand die ze kan zetten, dat is onze Rens, maar helaas wilde de scheids niet meewerken dat zij ze alle vijf mocht zetten.

Dus wie werden de overige vier? Nadat onze gouden trainer ons duidelijk maakte hoe goed we het hebben gedaan, terugkomen van twee achterstanden, kwam de zenuwslopende vraag wie er de penalty, eventueel, als het niet teveel gevraagd is, ook zou willen zetten…? Heleen die teveel de Oranjeleeuwinnen heeft gevolgd stak opeens haar vinger op. Haar teamgenoten waren erg verbaasd want voorheen zou ze dit van haar langzalzeleven niet hebben gedaan. Oranjeleeuwin Sherida Spitse deed dit tijdens het EK ook met als toevoeging dat zij goed in de wedstrijd zat, geen last had van zenuwen, dus deze taak op zich wilde nemen. Heleen had dit ook allemaal, vandaar die vinger. Ze voelde zich eventjes Sherida. Kleine kanttekening: ze mocht die dag 25 kaarsjes uitblazen en had blijkbaar die avond al gelijk last van ouderdomskwalen. Haar benen zaten door het wachten en de kou helemaal vast toen ze eenmaal die penalty nam… Doet ze dus ook nooit weer.

Maaarrgoed, daar stonden we arm in arm te wachten op de middellijn, de FOX Sports-camera’s gingen langs ons heen om mooie close-ups te maken van onze nivea-gezichtjes.
Eén voor één liepen de vijf heldinnen naar de goal, die opeens drie keer zo klein leek, om een wereldschot te zetten. De penalty’s gingen gelijk op, dus werd het om en om.

Het was maar goed dat wij een keeper in het doel hebben staan… want onze Monus, zie de foto’s, had alleen al een uitdrukking op haar gezicht waardoor de bal spontaan de andere kant op ging. Je kon zien dat al haar jarenlange keeperstrainingen niet voor niets zijn geweest. Een keepster in al haar bloedvaten, want wat een reddingen had die meid.

Maud zette de laatste penalty… Ze scoorde!! Dus als onze tegenstander miste waren wij…… winnaars! De tegenstander schoot.. NAAST! Daar bestormden we onze Monus met zijn allen en vierden feest. Wij tonen veerkracht! Wij zijn niet te verslaan. Wij zijn FC Eibergen Dames 1. Let’s make FCE Dames 1 great again! Zoiets zie je maar zelden. Genieten met een grote G.

We sloten deze avond af met een traditioneel oliebolletje. En ookal moesten die meiden 2,5 uur wachten op de bruine bol, wat smaakte déze goed!!

~

Dit was de eerste seizoenshelft. Koning winter is gearriveerd. We zetten de kicksen in het vet en gaan investeren in onze eigen fysieke gesteldheid. We wensen jullie fabelachtige, legendarische en fenomenale feestdagen toe! Na de winterstop verwelkommen we Lieke Martens, aka Manon Hengeveld, terug op de velden. Na een transferperiode bij FC Barcelona kiest ze toch voor de betere ploeg FC Eibergen. Tot ziens!