Succesvol debuut in eerste klasse voor MO13-1

Na een korte voorbereiding waarin vijf trainingen werden afgewerkt (en sommigen minder) was het dan eindelijk zover. Het debuut van de MO13-1 in de eerste klasse! Wegens een lichte blessure en een vakantieganger, werd Marit geleend van MO15. Een ritje van 40 minuten naar Ulft om het op te nemen tegen, houd je vast, ST: UB/GWVV/NVC/SDOUC/Etten MO13-1. Met toch wat gespannen koppies, inclusief begeleiding, gingen we met de meiden - op voor hun bekende posities - de wedstrijd in.

 

 

Dat laatste zorgde voor vertrouwen en maakte ons in de eerste helft de bovenliggende partij. Vooral in voetballend opzicht waren wij beter, terwijl de tegenstander wat minder de duels schuwde.

 

Op het middenveld gaven we bij tijd en wijle wat teveel ruimte weg. Maar met voor iedereen een nieuwe speelstijl is dat ook niet zo gek in zo'n eerste wedstrijd. Het was af en toe wat onwennig en de zenuwen speelden daarin ook absoluut een rol. Balletjes sprongen van de voeten, net te ver vooruit spelen tijdens een dribbel, je kent het wel.

 

Toch creëerden we enkele kansen en stichtten we aardig wat gevaar. Helaas voor ons stond het vizier van onze voorhoedespeelsters niet meteen op scherp.

 

Na ruim een kwartier spelen was het dan eindelijk raak. Een aanval over de linkerflank bezorgde de bal bij Nikki, die vanuit de spitspositie richting de linkerkant van het strafschopgebied was gezworven. Zij legde de bal netjes terug op de inschuivende middenvelder op de rand van de zestien, die door haar loopactie over het hoofd werd gezien. Liene legde de bal met een geplaatst schot in de verre hoek: 0-1.

 

Verdedigend stond het in de eerste helft vrij stevig en gaven we weinig weg. Onze keepster Jikke moest een enkele keer ingrijpen en kwam daarbij goed haar doel uit. Daarbij werd ze in duel met de tegenstander tegen haar vinger geschopt, wat even resulteerde in een blessurebehandeling. Niet veel later gingen we met een 0-1 voorsprong en voldaan rusten.

 

Tijdens de rust trokken we ons terug in de kleedkamer, waar met name de meiden zelf de eerste helft mochten evalueren. Met z'n allen kwamen we tot de conclusie dat we het over het algemeen goed deden maar dat er ook wat aandachtspunten waren.

 

We stonden te breed bij balbezit van de tegenstander en het veld werd te lang opgerekt in balbezit, met name tussen verdediging en middenveld. Verder werden er enkele wissels gedaan die voor sommigen onwennig zou blijken te zijn. Hedda, onze aanvoerdster vandaag, kwam bijvoorbeeld in het hart van de defensie te spelen.

 

 

Het eerste deel van de tweede helft zagen we ons team dan ook zoekende zijn en sloeg wellicht de gemakzucht wat toe. We waren immers het sterkere team in de eerste helft geweest.

 

Het eerste tegendoelpunt, en daarmee de gelijkmaker, volgde dan ook redelijk vlot. Een aanval over de linkerflank bracht onze verdediging in verlegenheid en dankzij de onwennigheid werden enkele tegenstanders compleet vrijgelaten voor ons doel. Dit werd door de tegenstander netjes uitgespeeld: 1-1.

 

Niet veel later moesten we ook de 2-1 slikken. We stonden al een tijdje aardig onder druk en bij een poging een aanval van de tegenpartij af te slaan, werd er maar half uitverdedigd. Een aanvaller van de tegenstander kon daardoor vrij een hoekje uit zoeken en deed dit naar behoren.

 

Niet lang daarna ging het opnieuw mis. Bij een doeltrap van onze keeper werd zoals afgesproken één van de centrale verdedigers aangespeeld, die vervolgens begon te twijfelen. Zij werd dan ook al gauw onder druk gezet. Bij een poging de bal weg te werken hoefde de aanvaller alleen maar een been uit te steken. Onze verdediger trapte de bal tegen haar voet, waarna de bal ongelukkig over onze doelverdediger de goal in vloog. Een kado aan de tegenstander en het derde onnodige tegendoelpunt: 3-1.

 

Hierna gebeurde er iets wonderbaarlijks, iets dat je op deze leeftijd maar weinig ziet. Langs de lijn waren we inmiddels bang voor een ineenstorting. Dat zien we vaak genoeg gebeuren als een team het in één keer even kwijt lijkt te zijn. De dames lieten enkele seconden hun koppies hangen, maar al heel snel werd dit na onderlinge coaching omgezet in een enorme strijdlust. We hadden immers afgesproken dat de eerste fase zou draaien om hoe we willen voetballen en niet om winnen of verliezen.

 

Langzaamaan kregen we de controle over de wedstrijd terug en losten met name Nikki en Maud een uitgesproken verwachting in. Coach Daan had in de rust twee goals van hen samen in de tweede helft geëist.

 

Bij de 2-3 werd de snelheid van Nikki uitgebuit. Een prima dieptepass van Liene vanuit het middenveld bracht Nikki één op één met de keeper, die het hoofd koel hield en in tegenstelling tot de eerste helft het vizier nu wel op scherp had.

 

Niet veel later kwam de gelijkmaker. Maud had een prima actie aan de rechterkant en behield het overzicht. Een lage voorzet op Nikki, die helemaal vrij stond, werd verkeerd door haar geraakt maar verdween toch tergend langzaam tegen het net.

 

Met nog zo'n tien minuten te gaan werd het vooral een wedstrijd op duel- en wilskracht. Fayèn gooide zichzelf in een duel op het middenveld en kreeg met wat geluk de bal mee, waarna ze de bal tussen enkele verdedigers door in de ruimte legde. Opnieuw was Nikki te snel voor de laatste lijn van de tegenstander en kon zo opnieuw alleen op de keeper af. Ditmaal koos Nikki voor de korte hoek om de winnende binnen te schieten: 3-4.

 

Al met al een wedstrijd die aan het begin van de tweede helft onnodig lastig werd, maar een groot compliment aan het team voor het terugvechten in de wedstrijd!

 

De eerste drie punten zijn binnen, op naar meer...