Geschreven door Webmaster | 08 november 2011

Op het eerste oog valt er niets opvallends aan het plafond in de kantine te ontdekken. Als je iets beter kijkt zie je echter middenin een luik. Een enkele keer pakt iemand de stok met een haak die aan de zijkant van de kantine staat en opent het luik. Je ziet dan vooral de jeugd regelmatig verbaasd opkijken. Een vlizotrap wordt naar beneden gehaald en de persoon verdwijnt in de duisternis van de zolder. Enkele minuten later daalt de persoon de trap weer af, soms met wat ballen, vaker met niks. En dat was het dan. Tegenwoordig herbergt de zolder hesjes, het archief en vooral veel ballen, zo´n 200 in totaal. Veel leden van nu zijn nog nooit op de zolder geweest. Dat was vroeger wel anders.
 
Tot ongeveer 15 jaar geleden bevond zich nog een wenteltrap in de kantine die naar deze zolder leidde. Op de zolder bevinden zich nog altijd twee ruimtes. Rechts bevindt zich een kamer die destijds voor de wedstrijdbesprekingen van de teams werd gebruikt. De linker ruimte deed dienst als bestuurskamer, later werden ook hier besprekingen gehouden. Tijdens de jeugdtoernooien werd in de ruimten ook soep en broodjes opgediend voor de scheidsrechters. De ruimten waren klein, gehorig en bijna zonder daglicht. Bovendien kon het er zeer heet en benauwd zijn, maar ook heel gezellig. Achter de ruimte waar de wedstrijdbesprekingen werden gehouden was ook nog een rommelhok. Hier begaf je je op eigen risico, de vloer kraakte nog meer dan in de andere kamers en was verre van betrouwbaar.
 
Hieronder een foto van het 1e bestuur van Sportclub Eibergen in de toenmalige bestuurskamer. De foto is zo´n veertig jaar oud en bevat enkele opvallende details:

Staand vlnr: Andries Izaks, Otto Leuverink, Jan Penterman, Henk Temmink, Arie Simmelink en Jan Hummelink. Zittend vlnr: Jan Hartman, Herman Breukers, Jan Tijink, Henk Scholten en Bernard Wantia.

Goed te zien is dat de ruimte een stuk kleiner is dan de huidige, zowel in de breedte, diepte maar ook zeker de hoogte. Bovendien valt op dat iedereen zeer goed gekleed op foto staat. Of dit speciaal voor de foto is gedaan of gebruikelijk was bij vergaderingen is onbekend.
 
Als beter naar de tafel gekeken wordt, zijn ook twee asbakken zichtbaar. Het zal ongetwijfeld een dampend rokershol geweest zijn. Ook de pijpjes met het overbekende Grolsch logo zijn te herkennen. Er is echter een vreemde eend in de bijt. Bij voorzitter Jan Tijink (nu erevoorzitter) staat een ander flesje dat de limonade Groli blijkt te zijn. Zo hield in elk geval de voornaamste bestuurder het hoofd erbij. Groli was overigens wel afkomstig van het merk Grolsch, maar een frisdrank die slechts tot 1972 beschikbaar was omdat de limonadefabriek jammerlijk afbrandde.
 
Met de groei van de club en daarmee gepaard gaande nieuwe eisen en wensen werden  de nieuwe bestuurskamer en het jeugdhonk met besprekingsruimte gebouwd. Vooral praktischer en groter dan de ruimten boven. De zolder was niet meer van deze tijd. Toch herbergt de zolder een onschatbare waarde aan verhalen en zal hier menig vloek, traan en lach gelaten zijn.
 
Dit artikel kwam mede tot stand door informatie van Gé Scholten, Henk Pasman en Wim Kluivers.