Download nu onze app in de appstore of playstore

Voetball’n da’s toch dom wark?

Veur op de delle lag op de eerappelkiste ’n groot’n leer’n bal. At Rinus daor de klompe an deed dan kon hé de verleiding manks amper weerstaon um dat mooie ronde ding efkes met naor boet’n te nemm’n. Um effen achter ’t hoes den bal tegen de schöppe an te pleren. Och, wat mocht hé dat toch geerne doon. At hé argens lefe’brieje an had dan was ’t voetball’n. Maor ja, d’r most word’n e warkt. Ze waren altied drok. Gin tied!

Manks word’n d’r in de buurte met ’n paar jongs e voetbald. Argens in de weide word’n dan ‘n paar heuivork’n in de grond e stokk’n. ’n Meter of vieve oet mekare. Zo-wat zo groot as ’n echte gool. Vake word’n Bernardjen van ’t Slat in de gool e zat. En dan gong ’t d’ran. Met ’n man of veare nam de jong’s dan ’n kleine kieper onder vuur. ’t Knappen d’r manks gruwelijk op lös. Van zo’n pötje voetbal’n kon Rinus onmundig geniet’n. Hé had d’r dan ok slag van. Manks kreeg hé ’n bal zo mooi op de vrieje dat ‘m de kappe van de klompe of knapp’n. Tsja….

De meeste tied leep Rinus dan ok met ’n stukske iezerdraod um zien’n rechter’n klomp. Och, wat hef zien va zich vake mott’n bedreuv’n as hé ’n kapotte’n klomp van Rinus wear op de timmerbanke zoog staon. D’r mot maor wear ’n dräödje umme hen, want ie könt ok neet van elk’n kapott’n klomp ’n kattenbekske maak’n.

Rinus dreum’n d’r manks van dat hé later net as Puskas in ’n groot stadion zol voetball’n. En in Oranje! In gedacht’n zoog hé zik al met Cor van der Hart ’t voetbalveld op komm’n.

Op de karmisse heurd’n Rinus vertell’n dat er sprake was van de oprichting van ‘n voetbalvereniging. En ton ‘n half jaor later de eerste leden zik anmeldd’n, bleef Rinus ok neet achter. ’t Kost’n um nog wal eff’n praot’n veurdat ’t zo wiet was. “Jonge, i-j hebt neet ens voetbalschone”, had zien moo nog e zegd. Jao, zo völle verstand had ze d’r wal van dat ze wist da-j um te voetball’n een paar voetbalschone neudig hadd’n. Dat veel Rinus nog neet ens tege’n. En of opoe no slagmaols zea dat voetball’n dom wark was, Rinus heeld voot bi-j stuk en leet zich neet van de wieze breng’n. Hé leet zich inschriev’n as lid van de club. En hé was zeker neet ’n enigst’n.

Alle leden word’n op ’n aovond oet e neudigd um in ’t dorpscafé van Rita bi-j mekare te komm’n. D ‘r word’n op den aovend heel wat met mekare  besprokk’n. En ’t was zeker neet de leste kere dat de mansleu bi-j mekare kwam’n.

Nao ’n half jaor waren ze zo wiet dat de vereniging officieel in de beuke stond. Ze hadd’n ’n bestuur en ok Rinus was an de bestuurstaofel terechte komm’n. Penningmeister!

Ton de vereniging een stuk grond had e vond’n word’n daor een voetbalveld van e maakt. De eerste tied word’n d’r allene onderling e voetbald. Maor nao ‘n jaor waren ze al zo wiet dat ze met deed’n an de kompetitie. Rinus had onmundig völle schik met de jong’s van de club.

Kommende woensdag is’t er voetball’n op de televisie. De jong’s oet de buurte hadd’n met mekare of e sprokk’n dat ze wear bi-j de Slothoeve ging’n kieken. De familie Broks van de Slothoeve waren de enigst’n oet de buurte dé ‘n televisie hadd’n. De grote kökk’n zat stamp vol. Alle steule stonden in de rondte um de televisie. Ton ’t Eurovisie deuntje oet e spölt was zoog ie de spöllers ’t veld op komm’n. Teminste as ie good kekk’n. ‘t Beeld van de televisie was neet zo arg groot en manks knipper’n ’t ok nog ‘n betje.

Net ton ’n scheidsrechter had e floten vlaog de kökk’ndeure lös. En kwamp Anna, de jongste dochter van de familie Broks binnen zeilen. Vlot kek ze rond waor ze nog kon zitt’n maor alle steule waren al bezet. Zonder ok maor effen te prakkezeren leep ze recht to op Rinus an den geneuglijk in ’n gemakstool veur de televisie zat. Veurdat Rinus ’t in de gaten had dreien Anna eur gat bi-j hum op ’t knee. Anna was ’n vrolijk en plezerige meid. Wist eur woordje altied good te doon. Stillekes had Rinus wal ens over eur zitten dagdrömen. Hé zoog eur geerne.

“Za’k de heure effen an de kante doon, Rinus? Of, kö’j ’t zoo wal zeen?” Noh, Rinus had ’t er gin meujte met dat hé zien heufd luk most dreien um ’t voetball’n te können zeen. Ton ’n zetje later Rinus stillekes zien’n hand van de lönning op ’t knee van Anna leet land’n lever’n dat gin weerstand op. Rinus had ziene gedachten noo helemaole neet meer bi-j ’t voetball’n. Ton Anna de hand van Rinus anraken wol Rinus um vot trekk’ n, maor Anna heeld ‘m vaste en spöllen zachtjes met ziene vingers. Wat kan ’n wedstried toch vlot veurbiej gaon. Veur Rinus had ‘d’r nog wal ’n verlenging meugen komm’n. Maor nao twee keer dree kwateer was ’n wedstried of e lopen. ’t Was ’n spann’de wedstried e wes. De familie Broks word’n deur de voetbalkiekers bedankt. Ze gongen op ’t hoes an.

Had hé dat good e zene? In de wiedte zoog hé een deerntje op zich of komm’n. Ze leep op ’n draf. ’t Was luk damperig, maor Rinus kon toch dudelijk zeen dat ’t Anna was. Het lange haor in de wind en met dat vrendelijke snuutje spreidd’n zee eure arme. Net as Rinus. Maor net ton hé Anna in ziene arme wol sloeten veel ’n wekker van ’t nachkasje. Opstaon Rinus!

Rinus was novedan al ’n jaor of vieve gengs met de voetbalvereniging. Ze hadd’n noo dree veld’n en hadde’n ’t mooi an ’t dreien. Rinus spöllen elke wekke met in ’t eerste elftal. En tussen ’t volk langs de kante stond dan vake een alleraardigst deerntje met eure lange heure en eur frisse vrolijke snuutje. Jao, Anna was zien’n best’n supporter e word’n. Anna kwamp noo neet zo lange kieken, want ze kon neet zo lange staon. D’r was d’r nog eentje den manks met de beentjes an ’t traenn was.

Anna göt nog effen koffie in. Rinus zit met de krante an taofel. De leesbrille op ’t puntje van ‘n neuze. De kleinkindere bunt an ’t spöllen in de grote kökk’n. “Anna, daor is ok volk an de deure”. Effen later komt d’r twee jong’s  met Anna de kökk’n in lopen. “Rinus, daor bunt de jong’s van de voetbalclub. Ze bunt gengs met de hanenaktie. Hoo völle haantjes zölt wie’j nemm’n?” Rinus kik op van de krante. Wat ducht oew, Anna? “Doot maor ’n volle deuze”, zeg Anna met ’n lach op d’r gezichte.

Rinus kik op at Anna ’n zetje later naost um geet zitt’n. Ze hef de deuze met haantjes al in ’n diepvries e daone. Eff’n lea Rinus zien’n hand op eur knee. En met ’n blik van wederzieds begrip zeg hé met twinkelende ogen; “Laote wie’j de voetbalclub maor good steun’n. ’t Is veur ’n good doel”.

Anna kik met ’n tederen blik naor euren Rinus en strik deur ziene grieze krullen. Zo is ’t maor net. “Voetball’n mag dan wal dom wark weann, maor voetball’n kieken da’s toch zo gek nog neet”. Of neet? Rinus.

Bertus te Raa

 

Vorige Edities van Terug in de Tijd:

September: “Terug in de tijd naar…. Jan Tijink” (Wolter Odink)

Oktober: “Struikelend over een berg van herrinneringen” (Bertus te Raa)

November: “Spelers uit Eibergen in de Eredivisie” (Wolter Odink)

December:  “Een indrukwekkend kampioenschap is binnen” (Johan Schot)

Januari: “Uitblinker in een uitzonderlijke lichting” (Guido te Ronde)