Download nu onze app in de appstore of playstore

Spelers uit Eibergen in de Eredivisie

(Door Wolter Odink)

In het bijna 100-jarige bestaan van het Eibergse voetbal hebben uiteindelijk maar twee jongens het ‘walhalla’ van het betaalde voetbal gehaald. Er zijn er wel enkelen geweest die er dichtbij zaten, maar uiteindelijk toch te licht bevonden werden. Zo vertelden voorzitter Tijink en keeper Jan Endeman dat na afloop van het roemruchte treffen met Ajax op 04-08-1974 diverse Ajacieden zich lovend uitlieten over het hoge niveau van sommige spelers van Eibergen. De twee die het wel haalden waren Jan Endeman en Pascal Averdijk. Jan was in 1975 de eerste die naar Go Ahead Deventer ging en daar het 1e elftal haalde.

Jan Endeman

Op 22 mei 1957 wordt Jan geboren aan de Hupselsedwarsweg, waar zijn ouders een boerenbedrijf runden. In de woning woont nu nog zijn jongere zus. De eerste balcontacten vonden plaats op het erf, waar hij urenlang tegen een blinde muur stond te trappen. Als puber oefende hij daar ook op tweebenig- en tweearmigheid. Hij mocht op voetbal bij Eibergse Boys. In zijn eerste wedstrijd als pupil van 8 jaar bleek hij zijn shirt te zijn vergeten en dus moest hij maar op doel. In de zes daaropvolgende jaren zou hij niet meer keepen, maar voetbalde als spits of laatste man. Op zijn 14de keert hij op doel terug als de doelman van B1 (Tonnie Maarse) geblesseerd raakt. Als 15-jarige kwam hij al in de junioren A-selectie, die destijds (1972/1973) op een vrij hoog niveau acteerde. (Hoofdklasse). Onder leiding van trainer Evert Bruning werd dat elftal kampioen. Bruning weet zich nog te herinneren dat Jan toen al spectaculair keepte en enkele wedstrijden in zijn eentje won. Via promotiewedstrijden in Zutphen promoveerde dit elftal naar de geselecteerde jeugd, waar volgens Jan goed gepresteerd werd. Jan kwam als 17-jarige in de selectie van het eerste elftal. Dit gebeurde op een vrij unieke manier; hij debuteerde op 04-08-1974 in de beroemde wedstrijd tegen Ajax. Jan keepte de tweede helft voor 7.500 man.

Daarna keepte hij één seizoen in het eerste van Sp Eibergen. Hij werd door diverse clubs gevolgd (Go Ahead, Twente, NEC en Cambuur). Uiteindelijk werd het Go Ahead, waar hij de competitie aan moest met Hennie Ardesch,  Cock Rijkens, Hennie Spijkerman en Arjan Kluitenberg.

Zijn opleiding bij Go Ahead begon in het beroemde jeugdinternaat. Jan zou starten in de jeugdselectie, waar hij eerst moest afrekenen met nog een nieuweling, Arjan Kluitenberg van Germanicus Coevorden, de jeugdliefde van oud-voorzitter Jan Tijink. “Die Kluitenberg was echt veel beter dan ik, wat een keeper, wat een beer van een vent. Maar in de eerste wedstrijden bleek dat hij totaal niet bestand was tegen druk”.

Jan begon tamelijk beroerd. Op één van de eerste trainingen brak hij beide pinken, wat hem drie maanden uit de roulatie hield. Begin 1976 raakte Hennie Spijkerman geblesseerd en kwam trainer Leo Beenhakker naar hem toe: ”zondag aan de bak”.

Het debuut tegen FC Utrecht was veelbelovend. Stopte o.a. een penalty.  Scoorde hoge cijfers in het sterrenklassement van VI, Volgens velen was het aan hem te danken dat Go Ahead dat seizoen niet degradeerde. Endeman; “onzin, met Spijkerman waren we er ook wel ingebleven”.

 

Hij is dan 19 jaar oud, de media staan in de rij voor interviews, trainer Wiel Coerver roept dat hij miljonair kan worden, hij wordt geselecteerd voor Jong Oranje, maar dan treedt er een fase van wisselvalligheid in. Ook blessures laten hem niet ongemoeid. En langzaam verstomt de bewondering en wordt de kritiek luider. VI- en Langs-de-lijn journalist Joop Niezen in 1978: “Ik vind Endeman nog steeds een talent, maar hij moet functioneler leren keepen, in de luchtduels is hij niet doortastend genoeg en hij moet leren de hele zestienmeter te beheersen”. Op zeker moment is hij ook niet meer de vaste keuze van de trainers en raakt hij opnieuw geblesseerd (breekt het radiuskopje van zijn elleboog). Omdat het herstel lang duurt haalt Go Ahead Jan Jongbloed, waardoor Endeman voor dat seizoen (78/79) overbodig wordt. Voor f 50.000,= wordt hij verhuurd aan San Fransisco en Edmonton Drillers, waar hij o.a. speelt met Hans Kraay jr. en Lex Schoenmaker. Endeman was graag in Canada gebleven, maar GoAhead werkte hier niet aan mee (vroegen een in die tijd idioot hoge afkoopsom van f 500.000,00) Dus weer terug naar Deventer. Hij werd weer eerste keeper maar de blessures rijgden zich aaneen.

In het laatste seizoen (81/82) in een wedstrijd tegen Feyenoord botst Lex Schoenmaker ongelukkig tegen hem aan, met rugletsel tot gevolg, dat van kwaad tot erger wordt. Uiteindelijk moest een operatie uitkomst bieden. In de wachtkamer van het ziekenhuis in Hilversum nam Jan twee besluiten: “geen operatie en ik stop met voetbal”.

Maatschappelijke loopbaan:

Endeman was semiprof. Via een bestuurslid van Go Ahead kon Jan als franchiser zijn naam verbinden aan een slechtlopend benzinestation in Eibergen (bij Smit en Mengerink). Later werd dit tankstation overgenomen door Theo Geurts. Vervolgens werkte hij enkele jaren in een commerciële functie in een bedrijf te Brummen. Na beëindiging van zijn keepersloopbaan kreeg hij nog een tijdje een soort arbeidsongeschiktheidsuitkering en verruilde hij zijn baan in Brummen voor een functie als hoofd verkoop bij Interwand in Eibergen. Na een jaar of zeven werd hij door Nuon benaderd voor een functie bij een nieuw bedrijf in Nijmegen, dat een speciaal soort platen fabriceerde uit oud papier en  rookgas-ontzwavelingsgips. Weer een jaar of zeven later ging hij als commercieel directeur werken bij een staalbedrijf dat stalen dragers maakte, alsmede de staalconstructieprofielen voor zonnepanelen. Bedrijf groeide als kool, momenteel 75 man aan het werk, waarvan hij de algemeen directeur is.

Hij is aan het afbouwen. “Mijn vrouw is al gestopt als lerares, en we willen nu gaan genieten van de kinderen en kleinkinderen en van het leven”

Endeman als keeperstrainer

Endeman heeft bij diverse clubs keepers getraind. Te beginnen bij clubs in Winterswijk. Hotel Freriks in Winterswijk was in de jaren negentig een geliefde plek voor topclubs als Barcelona en AS Roma, die hier trainden als voorbereiding op het nieuwe seizoen. Daar zag Roma-trainer Boskov Endeman aan het werk als keeperstrainer en wilde hem graag in zijn staf opnemen. Maar Endeman had genoeg gezien van het profwereldje.

Werkte 7 jaar bij HSC (Frank Ensink), Heracles (Brian van der Loo), 7 jaar UDI in Oss en tenslotte nog bij O.S.S. en NG Geffen. Maar nu heeft hij er een punt achter gezet: “Ik zou het fysiek nog prima kunnen, maar ik mis de ambitie bij de jeugd. Ze komen op het allerlaatste moment en als er iets op TV komt wat ze willen zien nokken ze 10 minuten voor het einde van de training af”. Vrijblijvendheid, gezapigheid, te gemakkelijk allemaal. Ook werkt het huidige keepersniveau in Nederland weinig motiverend op hem; “ben er niet kapot van. Cillissen staat al drie jaar stil, Zoet standaard een zeven maar niet meer, Krul te veel geblesseerd. Keepers stralen te weinig uit, stompen alles weg, ook ballen die je gewoon kan vangen; kijk maar naar die Navas van Real Madrid, waardeloos. Die van Atlethico, Oblak, dat is wel een geweldige keeper.

Tot slot

“Ik heb een geweldige jeugd gehad, al hadden we het thuis niet zo breed. Ik kijk met veel waardering terug op mijn voetbaljeugd bij Boys en Sportclub, en zou erg graag weer al die jongens ontmoeten uit de B, A en het eerste. Een reünie lijkt me een uitstekend idee”.

Enkele anekdotes/uitspraken:

  • Na afloop wedstrijd Ajax bij De Klok sta ik naast Johnny Rep; “ Hey de knollen ok op”? “Wat zeg je”? “Heeft u de knollen ook op?”.
  • Mijn eerste wedstrijd in het eerste. Zenuwachtig en niet erg klemvast in het begin. Leo Floors: “goddomme nog antoo wat nen klungel!”. Gerrit Jan Schut;” Leo, hol de mond”.
  • “Die roemruchte wedstrijd tegen SSSE bij de opening van hun complex, 10-0 geloof ik. Ik keepte. Zat op de MAVO. Henk Amsing was daar mijn sportleraar en speelde bij SSSE.
  • Jan Tijink speelde een belangrijke rol voor mij. Op mijn vijftiende was er al belangstelling van Twente. Tijink heeft me dit sterk afgeraden; “eerst school afmaken”. Ook rondom het fusiegebeuren was Tijink de grote man. “Een visionair”.
  • Voor Johan Schot heb ik enorm respect. Zolang succesvol bestuurder! “Biej ons in Hupsel was e gewoon ne vrommensjoks”

 

Zie ook de vorige edities van “terug in de tijd”

September:  Naar oud- en erevoorzitter Jan Tijink (door Wolter Odink)

Oktober: “Struikelend over een berg van herinneringen” (door Bertus te Raa)