Geschreven door Webmaster | 28 november 2011

Een schorsing voor een jeugdspeler omdat zijn ouders geen bardiensten willen draaien bij zijn voetbalclub houdt de gemoederen op internet de laatste dagen behoorlijk bezig. Hieronder het bericht uit Dagblad De Pers:
 
---------- 
Een tienjarige voetballer heeft twee wedstrijden schorsing aan zijn broek gekregen omdat zijn ouders geen bardienst willen draaien. Tot grote woede van zijn ouders. "Moet ik dan een vrije dag nemen om in de kantine te gaan staan?"
 
De voetbalvereniging Hapse Boys uit het Brabantse Haps werkt al jaren met een verplicht vrijwilligerssysteem. De wedstrijdsecretaris van de Hapse Boys beaamt tegenover Omroep Brabant dat de maatregel hard is, maar tevens ook rechtvaardig. "Bijzonder, de ouders van 268 andere spelers kunnen dat wel regelen. Op mijn werk moeten ook weleens collega's eerder weg bijvoorbeeld omdat ze op school voorleesouder zijn."      
 
Bardienst
Hapse Boys telt 270 jeugdleden. De ouders wordt verzocht om eenmaal per seizoen drie uur bardienst te doen in de kantine. Dit voetbaljaar leverde dat twee keer een probleem op. Beide keren werd uiteindelijk een jeugdspelertje gestraft.
 
Absurd
De vader van de tienjarige gestrafte Jordy noemt de maatregel absurd. Als ondernemer werkt hij vaak in de weekenden en zijn vrouw is eveneens dikwijls aan het werk op zaterdag. Ze willen best vaker shirtjes wassen maar bardiensten draaien is geen optie, laat hij aan Omroep Brabant weten.
 
Noodzakelijk
In een verklaring op de website van de club laat het bestuur weten dat de genomen maatregelen ingrijpend zijn, maar dat die na een uitgebreide en zorgvuldige afweging in het belang van de vereniging noodzakelijk zijn geacht.
 
----------
 
Het nieuwsbericht roept een stortvloed aan reacties op. Een kort rondje langs verschillende nieuwssites als De Telegraaf, De Pers en het Algemeen Dagblad laat in totaal al meer dan duizend reacties zien. Wat opvalt, is dat veruit het merendeel van reageerders de kant van de club kiest en de ouders veroordelen. Wel wordt betwijfeld of de voetballende zoon hier de dupe van moet worden, maar veel andere pressiemiddelen zijn er niet beschikbaar. Overigens was al van tevoren bekend dat de ouders enkele uren bardienst moeten draaien (die onderling geruild kunnen worden) omdat dit in het informatieboekje voor nieuwe jeugdleden van Hapse Boys is opgenomen.
 
Uit de talloze reacties blijkt dat het vrijwilligersthema overal in Nederland speelt, ook bij FC Eibergen was het onderwerp van gesprek bij de jaarlijkse ledenvergadering. Het is bij FC Eibergen niet zo dat vrijwilligerswerk verlangd wordt van iedereen, maar ook hier wordt de spoeling dunner. Wellicht dat door dit nieuws leden en ouders van leden van FC Eibergen dit beter leren begrijpen en onderkennen dat dit een landelijk probleem is.
 
Wat allereerst opvalt in de antwoorden, is dat de ouders de voetbalvereniging niet als goedkope kinderopvang of winkel moeten zien. Hieronder volgt een korte samenvatting van de meest genoemde en meest in het oog springende opmerkingen:

Betalen toch al contributie?
Door tegenstanders van de maatregel van de voetbalclub wordt veel aangehaald dat toch ook al contributie wordt betaald en dat er verder geen bijdrage kan worden verlangd. Hierop wordt fel gereageerd dat de contributie niets met deze situatie te maken heeft. Contributie wordt namelijk betaald voor faciliteiten als ballen, warme douches, ranja na de training etc. Bovendien moet de club zelf ook contributie afdragen aan de KNVB. Om de eigen contributie niet torenhoog te maken worden veel werkzaamheden door vrijwilligers gedaan, waaronder dus de bardiensten.
 
Iemand anders geeft aan dat het onzin is dat je verplicht vrijwilligerswerk moet doen. Niet iedereen kan of wil daaraan mee doen. Je kunt leden nu eenmaal niet verplichten mee te helpen als ze geen zin hebben. Laat staan ouders van leden. Een oplossing wordt aangedragen door een extra bijdrage in de contributie die ze terug kunnen krijgen door vrijwilligerswerk te doen. Iemand anders stelt dat het een weinig visionaire oplossing is van de club. ‘Het is slimmer om ouders die wél als vrijwilliger meehelpen, ledenkorting te geven.’ Hierop wordt geopperd dat een contributieverhoging vaak op veel meer weerstand stuit dan een maatregel als deze door Hapse Boys. Zonder dit vrijwilligerswerk kan de contributie bovendien wel verdubbelen of verdrievoudigen. 
 
Boete
Veel mensen geven aan dat het bij hen zo is dat je extra contributie betaalt indien je niet in staat bent of geen zin hebt om bardiensten te draaien. Dit is in hun ogen vele malen beter dan het plezier van een kind ontnemen. Ook zeggen diverse mensen dat je bij hun sportvereniging een boete moet betalen als je geen tijd of zin hebt in bardienst. Iemand anders geeft aan dat bij zijn club is bepaald dat bij elke gele of rode kaart je verplicht bardienst moet draaien voor een aantal uur. Een jongen die in eenzelfde soort situatie zat als het geschorste spelertje geeft aan dat zijn ouders ook eigenaar van een winkel waren. Dit is vervolgens opgelost door de club te sponsoren en zo als het ware de plichten af te kopen.

De leden zijn de club
Een raakvlak met de discussie bij FC Eibergen en door velen aangehaald in de reacties, is dat hoe tegenwoordig over een vereniging gedacht wordt niet strookt met de werkelijkheid.
 
‘De naam vereniging zegt het al een beetje: je moet het samen doen! Mensen moeten zich minder als klant gedragen en meer als lid van een vereniging. Je bent zelf ook onderdeel van een vereniging en zult daar dus jouw steentje aan moeten bijdragen. Mensen lijken tegenwoordig te denken dat een vereniging een winkel is, waar ze voor diensten betaald hebben en dus allerlei rechten hebben. En ja, als ouder word je in zekere zin ook lid van een vereniging waar je kind lid van wordt, aangezien je kind nog niet zelfstandig lid kan worden.’
 
‘De club’ als zodanig bestaat helemaal niet, sommigen lijken te denken dat het een kinderdagverblijf is waar je een bedrag betaalt om vervolgens je kind te droppen en weer op te halen als jou dat uitkomt. Terwijl de club in feite een groep vrijwilligers is die staat of valt bij de bereidheid van de leden om mee te helpen. Als lid ben je geen klant, je bent onderdeel van de club. Jammer dat een hoop mensen niet begrijpen dat ‘de leden’ en ‘de club’ hetzelfde zijn. De leden zijn de club.’
 
Een vader geeft het volgende simpele maar ook zeer heldere rekenvoorbeeld:
‘Mijn zoontje voetbalt in de D en dat kost € 120,- per jaar. Daar krijgt hij twee keer per week 1.15 uur training voor en iedere week een wedstrijd (40 weken lang). Dat zijn 120 activiteiten voor maar € 1,- per activiteit. We willen ook nog gediplomeerde trainers, dat er koffie en een broodje is. Daar is die bar wel voor nodig, met mensen!’
 
Naar een andere vereniging
Enkelen stellen dat als je er niet mee akkoord gaat je er wel moeilijk over kunt doen, maar er is niemand die je verplicht om je kind lid te laten blijven, je kunt hem of haar er zo van afhalen als het beleid tegen staat. ‘Veel plezier op een andere vereniging als je als ouder geen zin hebt in deze verplichting, zo simpel is het.’
 
Verplicht vrijwilligerswerk
Sommigen hebben moeite met de benaming van Hapse Boys. 'Het verplichte karakter van vrijwilligerswerk is in mijn beleving wel wat tegenstrijdig, maar veel verenigingen hebben helaas geen andere keus meer. Een vereniging kan en mag dit gewoon op deze manier regelen. Dat de club het verplicht vrijwilligerswerk noemt klopt alleen niet. Het is gewoon een verplichting en die ga je aan of niet.’
 
Enquête
Tenslotte geeft een man aan recent een verenigingsenquête te hebben gehouden, waarbij enkele opvallende zaken aan het licht kwamen:
 
‘Er is een grote groep mensen die vindt dat vrijwel al het werk binnen een vereniging door vrijwilligers moet worden gedaan: zo min mogelijk uitbesteden. Zij vinden tevens dat de contributie niet verhoogd mag worden om klussen te kunnen uitbesteden. Ze zijn zelf niet bereid om vrijwilligerswerk te doen. En het mooiste van alles: deze groep is op vrijwel alle punten minder tevreden over de accommodatie, faciliteiten, trainingen en ga zo maar door, dan de groep mensen die wél de handen uit de mouwen steekt.’