Geschreven door Webmaster | 10 november 2011

Sander Schut (29) maakte al op 15-jarige leeftijd zijn debuut in Sportclub Eibergen 1. Hij was jarenlang aanvoerder van de hoofdmacht en bovendien nauw betrokken bij de fusie tussen SSSE en Sportclub Eibergen in het kader van het afstudeeronderzoek van zijn studie. Inmiddels is hij alweer enkele jaren niet meer op de Eibergse velden te zien en is hij woonachtig in Amersfoort met zijn vriendin Inge Bauhuis.
 
Wat was de reden dat je bij FC Eibergen vertrok?
In juni 2005 heb ik, na afronding van mijn afstudeeronderzoek over de fusie tussen SSSE en SC Eibergen mijn HBO-opleiding Sport, Economie en Communicatie afgerond in Tilburg. Ik had voor mijn gevoel nog niet genoeg geleerd over de sportwereld en wilde mij verder verdiepen. Begin 2006 ben ik daarom de opleiding Sportbeleid & Sportmanagement gaan volgen aan de Universiteit in Utrecht. Ongeveer gelijktijdig met de start van mijn studie kreeg Inge een baan aangeboden in de buurt. Voor ons was dat de reden om te gaan verhuizen naar Amersfoort.
 
Aanvankelijk heb ik geprobeerd te blijven voetballen in Eibergen omdat ik graag deel wilde uit maken van de nieuwe fusievereniging. Uitgezonderd de openingswedstrijd van FC Eibergen heb ik helaas niet meer voor het 1e uit mogen komen. De toenmalige trainer Bert Baarslag wilde, ondanks dat ik twee keer per week trainde in Amersfoort, dat ik minimaal 1 keer in de week in Eibergen kwam om te trainen. Vanuit zijn kant heel begrijpelijk, maar voor mij een onmogelijke opgave. Ik heb daarom de keuze gemaakt om in het seizoen 2006-2007 in het 4e te gaan voetballen. Na een half jaar werd het echter voor mij duidelijk dat het wonen in Amersfoort en het voetballen voor FC Eibergen tijd- en reistechnisch niet meer te doen was. Zo kwam er op 24-jarige leeftijd een einde aan mijn voetbalcarrière in Eibergen.
 
Voetbal je zelf nog?
Ik voetbal nu alweer vier seizoenen voor de Amersfoortse club KVVA. Nadat zij te horen hadden gekregen dat ik gestopt was bij Eibergen, vroegen ze of ik bij hen wilde voetballen. Ik trainde al bij KVVA toen ik nog in Eibergen mijn wedstrijden voetbalde, dus de keuze was vrij simpel. KVVA is een kleine club met ongeveer 400 leden in een echte volkswijk van Amersfoort (Soesterkwartier). Het is een warme club, met zeer sociale mensen en een hoog ‘ons-kent-ons’ gehalte. Het warme en sociale aspect werd mij pas echt duidelijk in de periode dat mijn vader ziek werd en bij zijn overlijden. Het medeleven wat ik van de mensen van KVVA heb gekregen was onvergetelijk. Dit is voor mij de voornaamste reden geweest om toch bij de club te blijven voetballen ondanks dat wij binnen Amersfoort zijn verhuist naar een andere wijk.
 
Ik speel nog steeds in het 1e van KVVA. Wij komen uit in de 4e klasse West 1 en spelen voornamelijk tegen verenigingen uit Amersfoort en regio Utrecht. Ondanks dat FC Eibergen zondag ook uitkomt in de 4e klasse denk ik wel dat zij beter zijn dan KVVA. Wellicht kan dit ooit eens in een echte wedstrijd bepaald worden…De laatste jaren heb ik veel slepende blessures gehad aan mijn enkels. Op dit moment ben ik net weer begonnen na vijf maanden. Ik wilde eigenlijk aan het einde van vorig seizoen stoppen omdat ik genoeg heb van die blessures, maar nu ik weer fit ben heb ik besloten nog een seizoen door te gaan.
 
Er zit wel een opvallend verschil tussen het voetbal in het ‘Oosten’ en het ‘Westen’. Ik kan me nog goed herinneren dat de trainer zei dat ik mijn directe tegenstander gelijk een ‘koekie’ moest geven. Ik had geen idee wat hij bedoelde. Het bleek een geniepige tik of trap te zijn om mijn tegenstander uit te schakelen. Dit typeert ook het grote onderscheid tussen het voetbal in het Oosten en het Westen. Waar in het Oosten vooral fysiek gevoetbald wordt, is het in het Westen veel gemener en wordt er veel meer gescholden in het veld. Ik heb dan ook al vaak meegemaakt dat een wedstrijd (tijdelijk) gestaakt werd.
 
Wat doe je in het dagelijks leven?
Sinds 1 juli ben ik werkzaam voor ROC Sportacademie Utrecht (voorheen CIOS Utrecht). Ik ben daar projectmanager van een projectbureau dat deel uitmaakt van de opleiding. Het projectbureau vormt de verbinding tussen het werkveld en de opleiding. Als projectmanager ben ik verantwoordelijk voor het organiseren en coördineren van projecten en geef ik sturing aan een team dat vanuit het ROC werkzaam is binnen het projectbureau. Voor deze functie ben ik drie jaar werkzaam geweest voor een grootschalig project van NOC*NSF bij voetbalvereniging Saestum.
 
Naast het voetballen beoefen ik nog andere sporten. Zo ben ik in de zomermaanden vaak aan het wielrennen en probeer ik ieder winter toch minstens één of twee weken op wintersport te gaan.
 
Hoe kijk je vijf jaar na de fusie tegen FC Eibergen aan?
Door de afstand krijg ik nog maar in hoofdlijnen mee welke ontwikkelingen de club doormaakt. Ik kan niet goed beoordelen of de vereniging na vijf jaar staat waar het wil staan, maar als ik de verhalen zo hoor van betrokkenen denk ik dat het overgrote deel van de club zeer tevreden is.
 
Ik had dit niet anders verwacht aangezien uiteindelijk 97% voor de fusie heeft gestemd. De grootste uitdaging is wellicht het verbinden van de vrijwilligers geweest. Elke vrijwilligersgroep had zijn eigen manier van handelen binnen de oude vereniging en het is maar de vraag of de vrijwilligers bereid zijn zich ‘aan te passen’. Als voetbalclub moet je echter nooit je ‘core-business’ verliezen en dat is het spelletje voetbal. Je bestaansrecht is dat mensen willen voetballen bij jouw club en daarom lid worden en blijven. Wanneer je als vereniging teveel energie kwijt bent aan randzaken, dan kan dat negatieve gevolgen hebben. Ik begrijp dat er wisselwerking is, want zonder kader is geen voetbal mogelijk, maar de focus dient op de spelers en speelsters van de vereniging te liggen. Wat mij wel enigszins verbaast is dat er nog steeds twee prestatietakken zijn. Bij mijn weten is destijds gezegd dat de vereniging ook graag hogerop wilde. De fusiecommissie was van mening dat na drie jaar het natuurlijke verloop van jeugdspelers naar de senioren zou bepalen of het zaterdag of zondag zou worden. Dit is echter niet gebeurd en voor zover ik weet is tijdens een ledenvergadering besloten om een eventueel besluit over samenvoegen van de selecties op te schuiven.
 
Wat mij dan wel bevreemdt, is dat ik soms hoor dat men vindt dat beide elftallen te laag spelen. Mijn inziens kun je alleen hogerop door het samen te voegen. Als het bestuur echter andere prioriteiten stelt, dan is het begrijpelijk dat er nog steeds geen keuze is gemaakt. Soms moet je echter een drastische beslissing durven nemen om stappen vooruit te zetten. Ik denk dat wanneer er een beslissing wordt genomen om één 1e elftal te hebben 90% van de selectiespelers blijft en dat kosten worden bespaard. Besparing van kosten voor een hoofdtrainer en andere faciliteiten wegen niet op tegen inkomsten die eventueel gemist worden. En het kan dan zo zijn dat sommige vrijwilligers stoppen, maar hierbij geldt wederom dat de voetballers uiteindelijk het belangrijkste zijn!
 
Volg je FC Eibergen en kom je nog weleens in Eibergen?
Ik volg FC Eibergen nog steeds. Elke maandag kijk ik standaard even naar al het sportnieuws en voetbaluitslagen van het voorbije weekend. Ik neem ook altijd even een kijkje op de site van Eibergen. Via (schoon)familie word ik vaak op de hoogte gebracht van andere ontwikkelingen binnen de club. Ik kom zo en dan wel eens in Eibergen voor familiebezoek of een avondje wat drinken met vrienden. Wij hebben nu ons leventje echter opgebouwd in Amersfoort en ik zie ons niet snel meer terugkeren naar het Oosten. 


Ben je zelf een oud-selectiespeler uit het oog verloren en benieuwd hoe het met hem gaat? Suggesties zijn van harte welkom op Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.